bindende ()
przymiotnik (1.1) wiążący
(2.1) = binde → wiązać
(1.1) bindende, bindende, bindende;
(1.1) Når skødet er tinglyst, fungerer det som et juridisk bindende dokument, der bekræfter købers rettigheder til ejendommen. → Z chwilą wpisania aktu przeniesienia własności do księgi wieczystej staje się on prawnie wiążącym dokumentem potwierdzającym prawo nabywcy do nieruchomości.
binde binding