augur ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) w starożytnym Rzymie: kapłan oficjalnie odczytujący ze znaków niebiańskich i lotu ptaków wolę bogów (tzw. auspicjum); (1.2) człowiek uważający się lub uważany za wyrocznię w jakiejś dziedzinie
(1.1-2)
(1.1) wróżbita, kapłan
augurka
angielski: (1.1) augur kaszubski: (1.1) augùr , augura łaciński: (1.1) augur niemiecki: (1.1) Augur słowacki: (1.1) augur
augur ()
czasownik (1.1) wróżyć, zwiastować rzeczownik (2.1) wróżbita
(1.1) It does not augur well for the company's future. → To nie wróży dobrej przyszłości naszej firmie.
(1.1) portend; augurize (2.1) predictor, prophet, foreteller; augurist
augury
augur ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) augur, wróżbita
(1.1) augur, auguris
augur ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) augur
(1.1)
augurský augursky