strukczaszy ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) nadworny urzędnik książęcy lub królewski mający pieczę nad stołem podczas uczty; (1.2) w późniejszej Rzeczypospolitej tytularny urzędnik ziemski;
(1.1-2)
(1.1) Że to jednak do uczty stała chęć nas bierze, bądź mi wielkim strukczaszym, młody bohaterzeJohann Wolfgang von Goethe, Faust (tłum. Emil Zegadłowicz), wyd. F. Foltin, 1926, cz. II, akt IV, scena 3.. (1.2) W progu ukazała się poważna postać strukczaszego w paradnym stroju, kontusz na wyloty, żupan niebieski atłasowy, pas złocisty i buty kurdybanowe czerwone…Józef Ignacy Kraszewski, Szaławiła, rozdz. XI.
(1.1) strukczaszy wielki koronny / wielki litewski
(1.1-2) trukczaszy, strukczy; stołowy, krajczy
strukczaszyc , strukczaszyna , strukczaszanka , strukczaszostwo
< <