kozactwo ()
sylabizacja:
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) mieszkańcy południowo-wschodniej Ukrainy (1.2) wojsko kozackie, oddział (zwykle konny) złożony z kozaków (1.3) przesadne, demonstracyjne okazywanie odwagi
(1.1-3) ,
(1.1) Kozactwo też wodę a ziemię tylko wszędy zostawiało, gorszych jeszcze dopuszczając się od nas i od Tatarów okrucieństwHenryk Sienkiewicz, Pan Wołodyjowski, rozdz. XXV.. (1.2) Znikły flankiery kozactwa i dragonów, co przez cztery z górą godziny miotały tyralierski ogieńStefan Żeromski, Wierna rzeka, rozdz. I.. (1.3) Uważano, że swoiste kozactwo było nieodrodną cechą tego pokolenia.
(1.2) sotnia kozactwa
(1.1) Kozacy, kozaczyzna (1.2) kozaczyzna (1.3) brawura, chojractwo, zuchwalstwo, kozakeria
(1.3) tchórzostwo, asekuranctwo
kozak /, Kozak , kozaczek , kozaczę , kozaczysko , Kozaczyzna , kozakiernia , kozaczynka , kozakinka kozaczyć , kozakować , kozaczyć się kozacki, kozaczy
poświadczone w użyciu od połowy XVI wiekuSłownik polszczyzny XVI wieku, red. M.R. Mayenowa, F. Pepłowski, K. Mrowcewicz, Wrocław 1966-2001.
angielski: (1.1) Cossacks; (1.2) Cossack mob, Cossack bunch czeski: (1.1) kozáctvo ; (1.2) kozáctvo niemiecki: (1.1) Kosaken ; (1.2) Kosakenverband słowacki: (1.1) kozáctvo ; (1.2) kozáctvo