zmodnić się ()
czasownik zwrotny dokonany (1.1) wydarzyć się, przydarzyć się, stać się
(1.1) Ani kwacz, ani gemza [= giemza] nam nie straszna, ani gwardjan z luśnią — ani skowron — ani czubarik, co cię lewiruje — ani szulawa, ani nawet sam felek! Bo i to się może zmodnić. Żyje się mokro. (1.1) Grypsam Ci, jako mi się zmodniła mała wsypa. Uchaj! Dzień przed knaję kimą przez dziadka — słowie Ci — kima czarna, łysy nie kapuje, bo Ci miałem na rogu tę hołotę u strupla, co przy dziadku malinuje się. Dumam sobie — można zarobić — bo tam już wszystkie kimają dawno, a skiły ani jenszego skowyra nie wyskubiesz.
(1.1) dawniej poświadczone na terenach Lublina
(1.1)