nawrzucać od ostatnich ()
fraza czasownikowa dokonana (1.1)
(1)
(1.1) — […] Zadarłeś z ruską mafią. […] Rozmawiałeś z ich szefem, nawrzucałeś mu od ostatnich, strasznie go obraziłeś. […] // — I co teraz będzie? – wyszeptał i chyba przy okazji puścił bąka. // – Trzeba blatować. Musisz mu dać jakieś fanty – odparłem. […] // – Pieniądze? – zapytał. // – Pieniądze to już wziął. Teraz chce twojego jeepa grand cherokee. (1.1) Rozmawiałam z Jankiem. […] dostał ostatnio od nich [swoich przyjaciół] tak po łbie, nawrzucali mu od ostatnich, że z trudem to przełknął, nawet ten niezwykle twardy i odporny człowiek.
(1.1)