znak diakrytyczny ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pomocniczy znak pisma, dodawany do litery w celu odróżnienia jej od innych liter lub oznaczenia jej odmiennego brzmienia;
(1.1) ,
(1.1) Znak diakrytyczny – znak graficzny dodany do litery dla oznaczenia brzmienia odmiennego od brzmienia odpowiadającego tej literze. (1.1) Wyróżnia je zawsze ten sam mechanizm powstania – znak diakrytyczny zostaje przesunięty z litery poprzedzającej. (1.1) Dokonano kilku znaczących zmian, a mianowicie: usunięto dwuznaki, ale dodano takie znaki diakrytyczne jak umlaut – ä, ö, ü, brewis – ğ, makron – ū oraz cedylla – ş.
(1.1) polski / francuski / czeski znak diakrytyczny • zawierać znaki diakrytyczne • pomijać znak diakrytyczny
(1.1) diakryt
(1.1) znak graficzny
(1.1) akcent ciężki, akcent ostry, brewis, cedylla, cyrkumfleks, diereza, makron, ogonek, tylda
diakryt diakrytyczny
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Znaki typograficzne i interpunkcyjne
angielski: (1.1) diacritic, diacritical mark duński: (1.1) diakritisk tegn niemiecki: (1.1) Diakritikon , Diakritikum