gładzizna ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) płaska, gładka powierzchniaMichał Arct, M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego, Warszawa: Wydawnictwo M. Arcta, 1916, s. 376, hasło „Gładzizna”. (1.2) pośrodkowa, spłaszczona wyniosłość kości czołowej, leżąca między łukami brwiowymiMaciej Ciołkowski (tłumaczenie i redakcja naukowa), Mianownictwo anatomiczne, wyd. 2, Warszawa: Zakład Anatomii Prawidłowej i Klinicznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, 2023, s. 28, poz. 525.Agnieszka Kargul, Elżbieta Kamińska, Krzysztof Malewski, Kamila Gromek, Tomasz Kamiński, Anatomia człowieka, t. I: Układ kostny, Katowice: Wydawnictwo Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach, 2021, s. 56.;

(1.1-2)

(1.1) Po stawach przeleciała gładzizna mroźna, wiatr zmarszczył ją i znowu łagodnie rozprostowałJuliusz Kaden-Bandrowski, Tadeusz, Lwów: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1929, s. 130.. (1.1) Tamta gładzizna na dnie przyciągaKrzysztof Rutkowski, W stronę Haupta, „Teksty Drugie” 1991, nr 1–2, s. 121.. (1.1) Biała gładzizna tynku, nielitościwie twardy masyw budowli, jest czemś obcem w krajobrazie wsi„Rodzina Polska”, nr 2/1936, s. 56.. (1.2) Najbardziej wysuniętą częścią sklepienia, leżącą między łukami brwiowymi jest gładzizna (glabella). (1.2) Na zewnętrznej powierzchni łuski czołowej widoczne są guzy czołowe oraz łuki brwiowe, pomiędzy łukami rysuje się gładziznaNatalia Smola, Elżbieta Gościk, Urazy kości czaszki u dzieci i młodzieży, w: Wybrane aspekty radiodiagnostyki dziecięcej, t. 1, Białystok: Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, 2016, s. 82.. (1.2) Gładzizna, w kontekście wykonywania małoinwazyjnych procedur z zakresu medycyny estetycznej, jest jedną z najbardziej niebezpiecznych stref anatomicznych na twarzyElżbieta Szczepanek, Marta Fijałkowska, Anna Karolina Kasielska-Trojan, Bogusław Antoszewski, Wybrane aspekty dotyczące występowania zdarzeń niepożądanych przy wykorzystaniu preparatów wypełniających w obrębie czoła, „Polish Journal of Cosmetology” 2023, t. 26, nr 3, s. 132–135..

(1.1) gładź (1.2) gładyszka

(1.1) powierzchnia (1.2) wyniosłość

(1.2) kość czołowa

gładź , gładkość , gładzenie , gładyszka gładki gładko gładzić, wygładzać, wygładzić

(1.1-2) Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków: Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927, s. 160–161, hasło „gładki”.

angielski: (1.2) glabella