κλέπτω ()
kléptōHasło „κλέπτω” w: Blue Letter Bible.
czasownik (1.1) kraść, wykradać, zabierać lub zdobywać potajemnieHenry George Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, hasło „κλέπτω” w: A Greek-English Lexicon. (1.2) oszukiwać, zwodzić, wprowadzać w błąd (1.3) ukrywać, zatajać, maskować; czynić coś potajemnie lub podstępnieAnatole Bailly, hasło „κλέπτω” w: Dictionnaire grec-français.
(1) koniugacja I; formy podstawowe (1. os. lp. trybu oznajmującego): praesens strony czynnej κλέπτω, futurum strony czynnej κλέψω, aoryst strony czynnej ἔκλεψα, perfectum strony czynnej κέκλοφα, perfectum strony medialno-biernej κέκλεμμαι, aoryst strony biernej ἐκλάπην; także ἐκλέφθην
(1.1) τὸ σὸν γὰρ ἄνθος, παντέχνου πυρὸς σέλας, θνητοῖσι κλέψας ὤπασεν.Ajschylos, Prometeusz w okowach 7–8. → Bo wykradł twój skarb — blask ognia, mistrza wszelkich sztuk — i dał go śmiertelnikom. (1.1) Εἰ δὲ ἀμελέοι τις τῶν δημοσίων, κακῶς ἀκούειν γίγνεται, καὶ ἢν μηδὲν μήτε κλέπτῃ μήτε ἀδικῇ.Demokryt, fr. B 253 Dielsa–Kranza. → Jeśli ktoś zaniedbuje sprawy publiczne, zyskuje złą opinię, nawet gdy niczego nie kradnie ani nie czyni niesprawiedliwie. (1.1) ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω, μᾶλλον δὲ κοπιάτω ἐργαζόμενος ταῖς ἰδίαις χερσὶν τὸ ἀγαθόν, ἵνα ἔχῃ μεταδιδόναι τῷ χρείαν ἔχοντι.List do Efezjan 4,28, SBL Greek New Testament. → Kto kradł, niech już nie kradnie, lecz raczej niech trudzi się, pracując własnymi rękami nad tym, co dobre, aby miał czym dzielić się z potrzebującym. (1.2) μὴ δʼ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελʼ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐδέ με πείσεις.Homer, Iliada 1,131–132. → Lecz choć jesteś tak dzielny, podobny bogom Achillesie, nie zwódź mnie, bo nie przechytrzysz mnie ani przekonasz. (1.2) ὣς οὐκ ἔστι Διὸς κλέψαι νόον οὐδὲ παρελθεῖν.Hezjod, Teogonia 613. → Tak więc nie sposób oszukać umysłu Zeusa ani go przechytrzyć. (1.2) σοφία δὲ κλέπτει παράγοισα μύθοις.Pindar, Oda nemejska 7,23. → Mądrość zwodzi, sprowadzając opowieściami na manowce. (1.3) χρῇ μοι τοιαῦθʼ ὁ Φοῖβος ὧν πεύσει τάχα· ἄσκευον αὐτὸν ἀσπίδων τε καὶ στρατοῦ δόλοισι κλέψαι χειρὸς ἐνδίκους σφαγάς.Sofokles, Elektra 35–37. → Febus dał mi taką wyrocznię, którą wkrótce usłyszysz: bez tarczy i wojska mam sam dokonać potajemnie i podstępnie sprawiedliwego zabójstwa własną ręką. (1.3) Καὶ κλέψαι δʼ οὐκ ἀδύνατόν μοι δοκεῖ εἶναι, ἐξὸν μὲν νυκτὸς ἰέναι, ὡς μὴ ὁρᾶσθαι· ἐξὸν δὲ ἀπελθεῖν τοσοῦτον ὡς μὴ αἴσθησιν παρέχειν.Ksenofont, Anabaza 4.6.13. → Uważam też, że nie jest niemożliwe zrobić to potajemnie, skoro można iść nocą, aby nie zostać dostrzeżonym, i oddalić się na tyle, by nie wzbudzić podejrzeń.
(1.1-3) κλέπτω + B.
κλοπή , κλέμμα , κλέπτης , κλέπτρια
od → kraśćRobert S.P. Beekes, przy współpracy Luciena van Beeka, Etymological Dictionary of Greek, t. 1, Leiden–Boston: Brill, 2010, s. 713.