zwartnica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , wieloletnia roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych, pochodząca z Ameryki Południowej, o dużych, kielichowatych kwiatach, uprawiana jako roślina doniczkowa lub na kwiaty cięte; (1.2) żelazna obręcz lub pas łączący rozworę z tylną częścią wozu (tylnymi śnicami lub pośladkiem) (1.3) duży żelazny gwóźdź łączący rozworę ze skrętem wozu (mechanizmem przedniej osi wozu umożliwiającym kierowanie pojazdem)
(1.1)
(1.1) Rut, nie wiedząc, co zrobić z rękami, złapała konewkę. Liście skrzydłokwiatu opadły, a zwartnica całkowicie wyschła. Oderwała kilka suchych listków z wilczomlecza.
(1.1) hipeastrum; hipek; zwartka; hipeastr (1.2) (1.3)
(1.1)
(1.1) nie mylić z: amarylis ()
rosyjski: (1.1) гиппеа́струм