zaciąć ()
(1) , , , (2) , , ,
czasownik przechodni dokonany ( zacinać) (1.1) skaleczyć kogoś ostrym narzędziem czasownik zwrotny dokonany zaciąć się ( zacinać się) (2.1) zaciąć (1.1) samego siebie; skaleczyć się ostrym narzędziem (2.2) przestać mówić, nie mogąc kontynuować (2.3) nie dać się otworzyć, uruchomić; przestać działać
(1) (2)
; pierwsze poświadczenie w 1416
angielski: (1.1) cut; (2.1) cut (oneself); (2.2) falter, stammer, stutter; (2.3) jam, seize up, stick