pazur ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych; (1.2) długi paznokieć (1.3) przekłuwacz, paleolityczne narzędzie posiadające wyodrębniony wierzchołek służący do przekłuwaniaBolesław Ginter, Janusz K. Kozłowski, Technika obróbki i typologia wyrobów kamiennych paleolitu i mezolitu, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1990, s. 113. (1.4) (posiadana przez kogoś lub coś) niebanalne i wyraziste osobowość, charakter
(1.1-3)
(1.1) Lew dopadł antylopę i wbił pazury w jej szyję. (1.2) Pomalowałam sobie dziś pazury na strażacką czerwień.
(1.1) wbić pazury • szarpać pazurami • pokazać / schować pazury • mieć pazur
(1.1) szpon (1.2) paznokieć
pazurczatka , pazurki , pazurkowanie , pazurzec pazurek pazurkować pazurzasty, dwupazurzasty, pazurowaty, pazurowy
lwi pazur • ostrzyć sobie pazury • pisać jak kura pazurem / bazgrać jak kura pazurem / skrobać jak kura pazurem • pokazać pazury • przyciąć pazury • kto obgryza pazury, ten nieludzkiej natury
źródłosłów dla
angielski: (1.1) claw, talon; (1.2) nail baskijski: (1.1) atzapar, erpe bhodźpuri: (1.1) पंजा dolnołużycki: (1.1) pazora duński: (1.1) klo elfdalski: (1.1) kluo esperanto: (1.1) ungo, ungego; (1.2) ungego francuski: (1.1) griffe górnołużycki: (1.1) pazora hiszpański: (1.1) uña , garra , zarpa jidysz: (1.1) נאָגל (nogl) kaszubski: (1.1) pazura , drapc , grabc ; (1.2) pazura kataloński: (1.1) urpa khowarski: (1.1) قاف litewski: (1.1) nagas łatgalski: (1.1) nogs maithili: (1.1) पंजा manx: (1.1) croag mykeński: (1.1) 𐀃𐀝 niderlandzki: (1.1) klauw ; (1.2) nagel niemiecki: (1.1) Kralle , Klaue pontyjski: (1.1) ονύσ̌ι , ονύσ̌ιν rosyjski: (1.1) коготь sanskryt: (1.1) शफ staroirlandzki: (1.1) ingen szwedzki: (1.1) klo ukraiński: (1.1) кіготь , пазур ; (1.2) ніготь wilamowski: (1.1) pazūər , pazür ; (1.2) pazūər , pazür włoski: (1.1) artiglio