__TOC__ aim ()
,
czasownik przechodni (1.1) celować (1.2) dążyć, kierować się, mieć na celu (także ) rzeczownik policzalny (2.1) cel (także )
(1.1-2) aim, aimed, aimed, aims, aiming (2.1) aim; aims
(1.1) He aimed his bow at his enemy. → Wymierzył z łuku do swego wroga. (1.2) The recent police action was aimed at increasing safety in the region. → Niedawna akcja policji miała na celu zwiększenie bezpieczeństwa w regionie. (2.1) His aim was to become the group's leader. → Jego celem było zostanie przywódcą grupy.
(1.1) aim at → celować do czegoś • be aimed at → być wycelowanym w coś (1.2) aim at → dążyć do czegoś • be aimed at → być ukierunkowanym na coś
(1.1) take aim • ready, aim, fire!
(1.1-2, 2.1) focus
aimlessness aim at aimless aimlessly
< < oraz <
aim ()
rzeczownik (1.1) pojęcie, idea
aim ()
rzeczownik (1.1) rodzina, domownicy, dom
(1.1) aim-rouž → domownicy, którzy jedzą przy wspólnym stole