打

__TOC__ ()

5

()

(1.1-4), (2.1) ; ; (2.2) ;

czasownik (1.1) zadawać cios, uderzać, bić (1.2) walczyć, atakować (1.3) grać (w grę), bawić się (1.4) w złożeniach: czasownik ogólnego zastosowania, określający robienie czegoś, przy czym konkretne znaczenie wykonywanej czynności określa dopełnienie rzeczownik (2.1) walka (2.2) tuzin (dwanaście sztuk)

(1.1) 你看到他打她吗？(nǐ kàn dào tā dǎ tā ma) → Widziałeś, jak ją uderzył? (1.2) 二战德国为什么要打苏联？(èrzhàn déguó wèishéme yào dǎ sūlián) → Dlaczego Niemcy walczyły ze Związkiem Radzieckim podczas drugiej wojny światowej? (1.3) 业余的时候他就打高尔夫。(yèyú de shíhòu tā jiù dǎ gāo'ěrfū) → W wolnym czasie gra w golfa. (1.4) kolokacje (2.1) 貌似打正在向我们走来。(màosì dǎ zhèngzài xiàng wǒmen zǒulái) → Wygląda na to, że walki zbliżają się do nas. (2.2) 他买了三打鸡蛋。(ā mǎile sān dá jīdàn) → Kupił trzy tuziny jajek.

(1.4) zastosowanie 打 jako czasownika uniwersalnego podobne jest do angielskiego do - robić (coś); pierwotnie wykonywana czynność wymagała rąk i/lub gwałtownego ruchu, ale z czasem 打 zaczęto łączyć też z dopełnieniami, które tego nie wymagały; niemniej jednak 打 bardzo często jest znaczeniowo neutralne i to czasownik lub rzeczownik dopełniający decyduje o tym, jakie znaczenie przyjmie (2.1-2) klasyfikator: brak

(1.3) 打球 → grać w piłkę • 打电脑 → grać na komputerze (1.4) 打电话 → robić telefon (=dzwonić) • 打印 → robić pieczątki (=drukować) • 打算 → robić plany (=planować) • 打工 → robić pracę (=pracować) • 打开 → robić otwarcie (=otwierać) • 打发 → robić wysyłkę (=wysyłać) • 打字 → robić znaki (=pisać na maszynie) • 打听 → robić nasłuch (=dopytywać o coś/kogoś) • 打扮 → robić strój (=stroić się) • 打针 → robić zastrzyk (=wstrzykiwać) • 打断 → robić złamanie (=przerywać) • 打扫 → robić miotłą (=zamiatać) • 打赌 → robić zakłady (=obstawiać) • 打消 → robić zniknięcie (=odpędzać) • 打车 → robić samochód (=wołać taksówkę)

鸡飞蛋打 → ręka + przygwoździć