konfundować () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( skonfundować) (1.1) powodować, że ktoś czuje się zakłopotany lub zawstydzony
(1.1)
(1.1) Ten wynalazek konfundował wielu naukowców. (1.1) Nie powinno to nigdy konfundować niewinnego, choć kto przeciwko prawu i sprawiedliwości ozuchwala się, bo czyni to na własną głowę. Jan Chryzostom Pasek, Pamiętnik Jana Chryzostoma na gosławicach Paska, deptuata z powiatu Lelowskiego na koło rycerskie…, drukiem Kornela Pillera, Lwów 1857, s. 135
(1.1) konfundować kogoś • konfundować czymś
(1.1) zawstydzać, zbijać z tropu, wprawiać w zakłopotanie, żenować, zbić z pantałyku
konfundowanie , konfuzja skonfundować skonfundowany
+
angielski: (1.1) confuse duński: (1.1) konfundere hiszpański: (1.1) confundir, turbar, desconcertar