szyja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) część ciała łącząca głowę z korpusem (1.2) węższa część butelki (zwykle szyjka)
(1.1-2)
(1.1) Żyrafa ma długą szyję. (1.1) Ja mu sam włożę jarzmo na wspaniałą szyję, / sam Efraima zaprzęgnę, / orać będzie Juda, / Jakub zaś będzie bronowałKsięga Ozeasza 10,11.
(1.1) kark
szyjka szyjny
na łeb na szyję • szyja Nerona
→ 'szyja, kark'
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała
angielski: (1.1) neck; (1.2) neck arabski: (1.1) رقبة, عنق, خناق azerski: (1.1) boyun baskijski: (1.1) lepo bhodźpuri: (1.1) गटई białoruski: (1.1) шыя bułgarski: (1.1) шия chorwacki: (1.1) vrat czeski: (1.1) krk , šíje dolnołużycki: (1.1) šyja duński: (1.1) hals elfdalski: (1.1) ås esperanto: (1.1) kolo francuski: (1.1) cou górnołużycki: (1.1) šija grenlandzki: (1.1) qungaseq hebrajski: (1.1) צואר (cawar) hiszpański: (1.1) cuello ilokano: (1.1) tengnged interlingua: (1.1) collo islandzki: (1.1) háls kaszubski: (1.1) szëja kataloński: (1.1) coll kazachski: (1.1) мойын ketyjski: (1.1) кәқтә (kəqtə) khowarski: (1.1) گردان kirgiski: (1.1) моюн litewski: (1.1) kaklas łaciński: (1.1) collum łatgalski: (1.1) koklys łotewski: (1.1) kakls maithili: (1.1) गर्दन manx: (1.1) mwannal niemiecki: (1.1) Hals ; (1.2) Hals norweski (bokmål): (1.1) hals nowogrecki: (1.1) λαιμός ; (1.2) λαιμός nowopruski: (1.1) winzus pontyjski: (1.1) γούλα portugalski: (1.1) pescoço rosyjski: (1.1) ше́я ; (1.2) го́рло rumuński: (1.1) gât serbski: (1.1) врат, шија slovio: (1.1) sxia (шиа) starofryzyjski: (1.1) hals staroirlandzki: (1.1) muin staropruski: (1.1) winsus suahili: (1.1) shingo tagalski: (1.1) leeg tajski: (1.1) คอ turecki: (1.1) ense, gerdan tybetański: (1.1) གཉའ ukraiński: (1.1) шия węgierski: (1.1) nyak wilamowski: (1.1) hołc ; (1.2) hołc włoski: (1.1) collo wolof: (1.1) baat