pochodzić ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) mieć coś za miejsce swojego pochodzenia, za źródło, przyczynę, wywodzić się skądś czasownik nieprzechodni dokonany (2.1)
(1.1) (2.1)
(1.1) Ten obraz pochodzi z XVII (= siedemnastego) wieku.
(1.1) pochodzić z +
(1.1) pochodzić z Polski / Krakowa / klasy robotniczej / szanowanej społeczności / dawnych czasów / …
(1.1) wywodzić się
pochodzenie , pochodność , pochodna pochodzeniowy, pochodny
(2.1) angielski: (1.1) accrue arabski: (1.1) إستمد dolnołużycki: (1.1) póchadaś duński: (1.1) stamme esperanto: (1.1) deveni francuski: (1.1) provenir hiszpański: (1.1) proceder jidysz: (1.1) קומען (kumen), שטאַמען (sztamen) łaciński: (1.1) provenio niemiecki: (1.1) stammen nowogrecki: (1.1) κατάγομαι, προέρχομαι rosyjski: (1.1) происходить, произойти; (2.1) походить ukraiński: (1.1) похóдити; (2.1) походи́ти włoski: (1.1) provenire wolof: (1.1) joge