W 1958 roku zajął stanowisko Sekretarza ds. Edukacji w Radzie Najwyższej Serbii, a w 1960 roku został wybrany na członka Najwyższego Komitetu przy Komitecie Centralnym Socjalistycznej Republiki Serbii. W latach 1963–1967 był ambasadorem SFRJ w Ludowej Republice Bułgarii. Od 1967 do 1969 roku pełnił funkcję przewodniczącego Rady Republikańskiej Skupsztyny Serbii i przewodniczącym Komisji Konstytucyjnej Serbii. Od 1969 do 1974 roku był przewodniczącym Skupsztyny Socjalistycznej Republiki Serbii, a od 1971 do 1974 roku członkiem pierwszego Prezydium SFRJ.
Kiedy w 1974 roku w oparciu o nową Konstytucję wprowadzono urząd przewodniczącego Prezydium SR Serbii, pełnił tę funkcję w latach 1974–1978. Następnie został przewodniczącym Skupsztyny Związkowej SFRJ od 1978 do 1982 roku oraz przewodniczącym Prezydium Komitetu Centralnego SKJ od 1983 do 1984 roku.
W czasie obejmowania władzy przez Slobodana Miloševića, przeciwstawiał się jego polityce i szybko przeszedł na emeryturę, w 1986 roku. Po przejściu w stan spoczynku został członkiem Rady Federacji, aż do jej likwidacji w 1990 roku. W późnych latach był jednym z największych krytyków reżimu Slobodana Miloševicia i Mirjany Marković, której był rodzonym stryjem.
Zmarł 20 kwietnia 2005 roku w Belgradzie, gdzie został również pochowany.