Okres II wojny światowej Kurator Bratniej Pomocy prof. Mieczysław Małecki na początku września zorganizował akcję zabezpieczania mienia organizacji. Uzyskanym dla Bratniej Pomocy lokal przy ul. Podwale 2 stał się bazą do organizacji podziemnego nauczania. Zorganizowano tu kancelarię tajnego uniwersytetu. Rektor tajnego UJ prof. Władysław Szafer zgodził się na reaktywację Bratniej Pomocy studentów UJ, która miała za zadanie pomoc w organizacji tajnego nauczania. Dopiero w kwietniu 1943 roku za zgodą rektora zreorganizowano władze tak, aby Bratnia Pomoc mogła zająć się również samopomocą. Zgodnie z hasłem „Każdy akademik członkiem Bratniaka" do organizacji należeli prawie wszyscy studenci tajnego nauczania. O ile w Krakowie studia były bezpłatne, członkowie Bratniej Pomocy płacili składki 20-30 zł miesięcznie, z których wypłacano stypendia i zapomogi. Po zmianach prezesem pozostał Józef Trojanowski, wiceprezesem Adam Raczyński, sekretarzem Janina Oborska, a skarbnikiem Roman Stankiewicz. Od 1943 roku kuratorem został prof. Stanisław Pigoń Alma Mater 2007 nr 4 s. 43-46.

Okres powojenny