mały|Zaświadczenie o przynależności do Bratniej Pomocy podczas II wojny światowej Na UJ Bratnia Pomoc wznowiła swoją działalność już w lutym 1945 roku. Nie pozwolono jednak na wznowienie działalności oddziałów działających na wydziałach: teologii, medycyny, a także Stowarzyszenia Studentek "Jedność". Nie pozwolono też przeprowadzić wyborów do Zarządu, a jego skład został wyznaczony przez kuratora. Został nim delegat ministra ds. opieki nad młodzieżą UJ. Podejmował on też decyzje o przydziale akademików i stypendiów, pozostawiając Zarządowi BP opiniowanie wniosków. Do Bratniej Pomocy należeli wszyscy studenci. W roku akademickim 1946/1947 na uczelni studiowało ponad 12 tysięcy studentów.
Bratnia Pomoc UJ wzięła w 1946 roku czynny udział w obchodach święta 3 maja. Do udziału miały zachęcać plakaty, które wydrukowano w Drukarni Bratniej Pomocy Medyków UJ. Ponieważ władze nie zgadzały się na organizację w tym dniu jakichkolwiek pochodów, doszło w tym dniu do zamieszek. Podczas próby przejścia ze sztandarami z kościoła na teren Uniwersytetu zostały (prawdopodobnie przez funkcjonariuszy UB) oddane w kierunku tłumu strzały, w wyniku których raniono 2 osoby. Mediacje z UB prowadził prezes Bratniej Pomocy Jan Deszcz. Po południu funkcjonariusze UB otoczyli kordonem II Dom Akademicki.