Zarzucono mieszkańcom, że strzelali do przejeżdżającego patrolu i w wyniku po rewizji aresztowano większość znajdujących się tam studentów. Umieszczono ich na terenie koszar na Zakrzówku. Już 6 maja Bratnia Pomoc zorganizowała pomoc dostarczając w workach żywność. Studenci i uczniowie podjęli strajk absencyjny. Protest wspierali studenci z innych uczelni w kraju. 4 maja delegat Bratniej Pomocy UJ wziął udział w nadzwyczajnym posiedzeniu Wojewódzkiej Międzypartyjnej Porozumiewawczej Komisji Stronnictw Demokratycznych, które nie przyniosło ono żadnych rezultatów. Także nie udało się osiągnąć porozumienia podczas spotkanie prezesów Bratniej Pomocy zwołanego 11 maja przez wojewodę. Wtedy Komisja Międzyuczelniana wysłała specjalną delegację do premiera Edwarda Osóbki-Morawskiego, w której skład wszedł prezes Bratniej Pomocy UJ Jan Deszcz. Gdy 17 maja Senat UJ podjął decyzję o wznowieniu zajęć, poparł go Zarząd Bratnich Pomocy Studentów Wyższych Uczelni w Krakowie. Według historyków obawiano się decyzji o relegowaniu biorących udział w wystąpieniach antyrządowych studentów z uczelni i umieszczania ich w obozach pracy przymusowej. W czerwcu zatrzymany został prawdopodobnie za niekorzystne dla UB zeznania prezes BP Jan Deszcz. Jego zwolnienia domagali się wojewody i w WUBP zarówno rektor UJ jak i przedstawiciele Bratniej Pomocy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bratnia Pomoc Studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.