Saboty nosili mężczyźni, kobiety i dzieci, okazjonalnie lub przez cały rok. Przed założeniem sabotów na stopy zakładano „stopki” lub skarpety. Najbiedniejsi nosili saboty na gołe nogi. W odpowiednim miejscu i czasie saboty zakładali ludzie z wyższych klas społecznych, arystokraci, duchowni, urzędnicy. W niepogodę nawet szanowani obywatele szli w sabotach lub patynkach do kościoła. Ogólnie jednak saboty nie były butami przeznaczonymi do noszenia podczas wielkich uroczystości państwowych. W sabotach wykonywano folklorystyczny taniec La Sabotière. Saboty były jednak butami noszonymi głównie na wsi, szczególnie przydatnymi na gliniastych glebach. W niektórych przypadkach ulegały zmodyfikowaniu do luksusowego obuwia.
Rodzaje thumb|Elegancki sabot ślubny W XIX wieku istniały dwa rodzaje francuskich sabotów: gros sabots: wielkie, toporne, aby były lekkie często robione z drewna wierzbowego lub topolowego, noszone przez biedotę, zarówno dorosłych jak i dzieci, lub do wykonywania brudnych prac; fins sabots: przeznaczone dla dobrze sytuowanych obywateli, dam i dzieci, wykonywane z lepszych materiałów (drewna bukowego, brzozowego, orzecha włoskiego, jesionu, czasami osiki) i ładnie wykończone, wypolerowane, ozdobione skórą lub innymi materiałami (np.