Inne analizy kwestionują tę analogię, wskazując na czasowy charakter emisji NGEU oraz na to, że dochody własne UE nadal pochodzą w znacznej mierze od państw członkowskich.
5 maja 2020 roku niemiecki Federalny Trybunał Konstytucyjny (BVerfG) w sprawie dotyczącej programu skupu obligacji Europejskiego Banku Centralnego PSPP orzekł, że Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku Weiss z 2018 roku działał ultra vires. W literaturze prawnej wskazano, że orzeczenie to po raz pierwszy zakwestionowało wiążący charakter wyroku TSUE przez sąd konstytucyjny państwa członkowskiego i uwidoczniło napięcie między pierwszeństwem prawa Unii a kontrolą konstytucyjną na poziomie krajowym, stanowiąc praktyczną granicę federalizacji prawnej UE.
Prowadzona od maja 2021 do maja 2022 roku zakończyła się przyjęciem 49 propozycji obejmujących 326 działań. Wśród postulatów znalazło się ograniczenie zasady jednomyślności w Radzie UE w obszarach polityki zagranicznej, obronności i podatków na rzecz głosowania większością kwalifikowaną.