Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: A. r. rufa (Daudin, 1802) – Afryka Subsaharyjska, od Senegambii po północny Sudan i dalej na południe po Południową Afrykę, aż do Przylądka Dobrej Nadziei. Nieobecne w północnej Somalii. Gniazdują w Etiopii, lecz w pobliskiej Erytrei pojawiają się sporadycznie i poza sezonem lęgowym. Szczególnie istotnym obszarem występowania tego podgatunku jest Delta Okawango. W Lesotho gatunek w większości nieobecny na wyższych wysokościach. W zachodnim Zimbabwe i Transwalu (współcześnie północno-wschodnie RPA) zasięg jest pofragmentowany ze względu na brak dogodnych środowisk. W Mozambiku nieliczne, skupione na śródlądowych jeziorach. Przy granicy z RPA zasięg pofragmentowany przez pasmo Lebombo. A. r. vulsini Bangs, 1918 – Madagaskar; współcześnie niemal wyłącznie zachodnia część wyspy, dawniej cały jej obszar z wyjątkiem skrajnie południowo-wschodniej części. Od lat 80. XX wieku we wschodniej części wyspy notuje się wyłącznie pojedyncze obserwacje A. r. chantrei (Oustalet, 1882) – mokradła w dorzeczu dolnych odcinków Tygrysu i Eufratu w Iraku i Iranie; ostatnie obserwacje pochodzą z lat 90. XX wieku, być może już wymarły. Dawniej również Turcja (nieistniejące już jezioro Amik), gdzie wymarła na początku lat 60.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wężówka afrykańska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.