XX wieku, oraz Izrael (jezioro Hula; w czasach współczesnych osuszone, w 1994 częściowo przywrócone pod postacią mokradła). Niegdyś pojawiały się zimą także na rezerwuarze nieopodal ujścia Jarmuku w Jordanii.
Na Sokotrze wężówka afrykańska ma status gatunku zalatującego, podobnie jak w Egipcie, Jemenie i na Komorach. O występowaniu w Egipcie w okresie starożytności świadczą odnalezione szczątki subfosylne oraz przedstawienie tych ptaków w hieroglifach. W czasach współczesnych wężówki afrykańskie pojawiają się w tym kraju sporadycznie. Wiadomo o dwóch ptakach odłowionych w marcu i październiku w 1950, obserwacjach z kwietnia, września i grudnia 1985 oraz z marca 1989. Później nie było już stwierdzeń, przynajmniej do 2004 roku. Mimo że niektóre źródła wspominały o zalatywaniu do Kuwejtu, nie zostało to potwierdzone, a potencjalną obserwację z 1969 odrzucono. W Maroku obserwowano wężówki afrykańskie dwukrotnie, we wrześniu 1979 i sierpniu 1985. Najbliższe stanowiska lęgowe znajdowały się wówczas około 2000 km dalej, w Mauretanii, co wskazuje na zdolność do pokonywania znacznych dystansów. W 1972 obserwowano ptaka nieokreślonego podgatunku na Seszelach, lecz ze względu na brak detali obserwacja ta nie jest uznawana za wiarygodną. W pierwszej połowie lat 40.