Od 1950 roku był pełnił funkcję redaktora naczelnego „Encyclopaedia Hebraica” (tomy numer 2–5 i 7–8).
Zmarł 27 października 1958 w Tel Awiwie, ale ciało zostało pochowane w Jerozolimie.
Syjonizm i polityka Od pierwszego Światowego Kongresu Syjonistycznego w 1897 roku w Bazylei wyraził swoje poparcie dla ruchu syjonistycznego i zaangażował się w jego działalność. Z czasem zaczął sympatyzować z syjonizmem rewizjonistycznym. Od początku swojej twórczości zastanawiał się, jak połączyć ewolucyjny pogląd historyczny, który uznawał zmiany w duchu judaizmu, z metahistorią traktującą judaizm jako wyjątkowy byt. To znaczy, co było stałe i niezmienne w religii, a co podlegało zmianom. Dodatkowo, rozważał rolę czynników, jakie wpłynęły na judaizm przez wieki. Uznał, iż religia zmieniała się pod wpływem czynników zewnętrznych. Jednak nie uważał tego za coś negatywnego. Według niego, mimo że Żydzi rozwinęli religię, system etyczny i koncepcję narodu w pustynnym klimacie, to nie oznacza, iż nie mogą oni tworzyć sztuki wyższej, posiadać poczucia estetyki, rozwijać nauki oraz poczucia przynależności terytorialnej. Judaizm postrzegał jako element narodowej tożsamości, a nie religię. Wierzył, że Żydzi stali się jednym ciałem z wewnętrznym poczuciem wyjątkowości wobec innych.