Na 1959 rok wprowadzono nieco dalej idące zmiany stylistyki; przód stał się nowocześniejszy i bardziej masywny. Samochód nadal oparty był na tegorocznych modelach Chryslera i stał się bardziej do nich podobny, odróżniając się głównie atrapą i zderzakami. Błotniki tworzyły masywne „kaptury” nad podwójnymi reflektorami, pomiędzy którymi maska była w niewielkim stopniu obniżona. Zmieniła się forma zderzaka, który w swojej górnej części miał teraz dwie szczeliny, po obu stronach od części centralnej, niosącej znak firmowy. Zmieniła się również forma tylnych płetw i umieszczonych na ich końcach potrójnych kloszy świateł, oraz ozdobnych listew bocznych. Stylizowany napis: Adventurer został przeniesiony na bok za przednimi kołami. Zmieniono także wnętrze i tablicę przyrządów.
Adventurer, podobnie jak i reszta linii, zadebiutował w październiku 1958. Napędzał go ponownie powiększony silnik – do 383 cali sześciennych (6,3 l), o mocy 350 KM, z podwójnym czterogardzielowym gaźnikiem (stopień sprężania 10,1:1), który tym razem po raz pierwszy dostępny był jako opcja także dla tańszych modeli DeSoto.
Sprzedaż wyniosła 687 samochodów (1,5% DeSoto), w tym 590 hardtopów i 97 kabrioletów.