Stany Zjednoczone mały|213x213px|László Moholy-Nagy, portret Hilli von Rebay, 1924 Wśród krytyków amerykańskich kluczowymi osobami są m.in. uchodzący za jednego z pierwszych profesjonalnych krytyków Clement Greenberg, znany głównie z powojennych tekstów na temat malarstwa abstrakcyjnego lat 40., 50. i 60. XX w., oraz Harold Rosenberg (twórca określenia action painting).
Ważnym czynnikiem wpływającym na pojawienie się wyspecjalizowanych w sztuce krytyków było powstawanie w USA w latach 30. kolekcji i muzeów sztuki nowoczesnej, z którymi związani byli m.in. Alfred H. Barr Jr. (pierwszy dyrektor Museum of Modern Art w Nowym Jorku) czy Hilla Rebay związana z rodziną Guggenheimów.
Krytyka sztuki w Polsce mały|lewo|240x240px|Maria Dulębianka, portret Marii Konopnickiej Początkowo uprawianie krytyki artystycznej wiązało się z praktyką pisemnej refleksji nad szerzej rozumianą sztuką i łączyło się nierzadko z krytyką literacką czy muzyczną. W twórczości polskich pisarzy, filozofek, tłumaczy i publicystek odnaleźć można fragmenty i całe teksty poświęcone zagadnieniom plastycznym, zwłaszcza malarstwu i malarzom, np. wśród pism Eleonory Ziemięckiej, Pauliny Kraków (Krakowowej), Zofii Węgierskiej, Józefy Śmigielskiej, Gabrieli Puzyniny czy Seweryny DuchińskiejZob. Pionierki. Krytyka artystyczna kobiet 1839-1879. Antologia, red.