nieznacznie zmieniony alfabet Biersieja wykorzystał Chadżebieg Anczok do zapisu ludowych tekstów.
W początkach XX wieku różni autorzy (A. Biekuch, S. Sijuchow, Ch. Tleceruk, I. Chidzietl) opracowali jeszcze kilka alfabetów adygejskich opartych na alfabecie arabskim. Najbardziej udanym okazał się alfabet stworzony przez Achmietowa Biekucha (według innych danych alfabet stworzył Sijuchow). W nim w 1918 r. z inicjatywy Kubańskiego Komitetu Rewolucyjnego w Jekaterynodarze wydany został słownik. Na bazie alfabetu zamieszczonego w tym słowniku, wydrukowano po raz pierwszy gazety, podręczniki i inną literaturę. Także i ten alfabet miał pewne wady – ponownie nie stworzono znaków do oddania niektórych fonemów adygejskich. Niemniej jednak alfabet pozostał w użyciu do 1927 r.
W diasporze alfabet adygejski oparty na arabskim został stworzony przez Muhammeda Kemala Chuażewa. W 1910 r. w Kairze w tym alfabecie wydano słownik. Nowy alfabet zawierał 59 znaków, w tym 8 znaków wymyślonych przez autora.