Otwór wielki jest półokrągły. Do cech diagnostycznych taksonu jego odkrywcy zaliczyli również otwór basioccipital foramen położony do przodu i grzbietowo w stosunku do kłykcia potylicznego. Otwór taki spotykany jest także u niektórych innych przedstawicieli tej samej rodziny, spośród których wymienić można Saichania czy Nodocephalosaurus.
U zwierzęcia zachowała się kość przedzębowa, co u ankylozaurów stanowi rzadkość. Poprzecznie jest dość prosta, jak u innych ankylozaurów. Za życia zwierzęcia tworzyła ona wraz z kością przedszczękową dziób. Położona za nią kość zębowa przypomina swój odpowiednik u sajchani.
Szkielet osiowy wraz z buławą thumb|Buława na końcu ogona Znaleziony kręgi szyjne Akainacephalus nie różnią się istotnie od kręgów innych ankylozaurów. Są dość zbite, amficeliczne. Zachowały się też 4 kręgi grzbietowe. Dwa pierwsze trzony mają szpulowate, a na tylnych powierzchniach stwierdza się hakowate wyrostki. Kanał rdzeniowy podłużny. Dwa kolejne są bardziej zaokrąglone, jeśli chodzi o trzon, zachowały się też z nimi T-kształtne żebra.