Osiem zrośniętych kręgów odcinka krzyżowego i przejściowych (w tym cztery grzbietowo-krzyżowe) tworzy razem synsakrum. Zrosły się zarówno ich trzony, jak i wyrostki kolczyste. W efekcie ruchomość poszczególnych elementów uległa znacznemu ograniczeniu. Szwów w zasadzie nie widać, czym Akainacephalus różni się od euoplocefala (aczkolwiek może to być kwestia rozwoju osobniczego). W tylnej części kości leży guzowatość.
Zachowało się osiem kręgów z ruchomej części ogona. Trzony mają spłaszczone bocznie, szpulowate, nieco amficeliczne. Podobne miały talarur z Mongolii czy Oohkotokia horneri.
Dalszych jedenaście kręgów ogonowych tworzy zrośniętą strukturę zwaną po angielsku handle. Podobna liczba występuje u dyoplozaura, choć ogólnie różni się on znacznie budową tej części ciała od Akainacephalus. Trzony są szpulowate, o wklęsłych powierzchniach ze spłaszczeniem bocznym. Długość ich zawiera się w przedziale od 98 do 105 mm.