W okresie Wolnego Miasta Gdańska zgodnie z jego konstytucją z 1922 roku, funkcję zarządu miasta pełnił Senat. Do 6 lutego 1924 działała w Gdańsku sześćdziesięcioosobowa Rada Miejska, powołana w powszechnych wyborach.
Po włączeniu Gdańska w skład III Rzeszy powołano zarząd miasta na czele z nadburmistrzem. W 1940 utworzono 36-osobową Radę Miejską, zwaną Radą Panów Rajców.
1945–1990 Po zakończeniu wojny władze narodu powołały Radę Narodową. Pierwsze posiedzenie gdańskiej Miejskiej Rady Narodowej odbyło się w 1945 roku. W jej skład weszły cztery partie narodowe: Polska Partia Robotnicza (11 mandatów), Polska Partia Socjalistyczna (11 mandatów), Stronnictwo Ludowe (6 mandatów), Stronnictwo Demokratyczne (6 mandatów). Organem wykonawczym samorządu terytorialnego był Zarząd Miasta na czele z prezydentem. Prezydenta i wiceprezydenta wybierała MRN, kandydatury zatwierdzane były następnie przez władze państwowe. W 1950 roku zlikwidowano urząd prezydenta miasta wszystkie jego obowiązki przejął przewodniczący MRN. Pierwsze posiedzenie gdańskiej Miejskiej Rady Narodowej w nowej funkcji odbyło się 2 kwietnia 1950 roku. Członkowie MRN pochodzili początkowo z nominacji, wybierano ich dopiero od 5 grudnia 1954. W radzie mogło być od 75 do 150 członków.