Tę pierwotną rzeczywistość Wahl próbuje przybliżać nazywając ją transcendencją (dwuznacznie rozumianą – stawaniem się i bezpośredniością). Okazuje się jednak, że nazwać jej wyraźnie, wysłowić do końca bez ryzyka zaprzepaszczenia jej istoty – nie można. Wszak ostatnim słowem jednego z jego dzieł (Traktat z metafizyki) jest „cisza”. Wahl sam pragnął być poetą – nie tylko filozoficznie interpretować sens poezji, ale urzeczywistniać dzięki poezji właściwą ambicję filozofii. Pisał: Dzieło sztuki JEST w najmocniejszym sensie słowa; jest ono otwarciem na świat i bycie. Poeta jest tym, który przez byt pragnie i realizuje bycie, a we wspomnianym wyżej Traktacie metafizycznym, podkreślał, że tylko w obecności dzieła sztuki doznajemy pełni, nie oddzielamy już zewnętrzności od wewnętrzności, nieskończoności od skończoności i niekończący się dialog dobiega swego kresu w ciszy.
Doświadczenie metafizyczne – metoda Sformułowanie „doświadczenie metafizyczne”, sugeruje indywidualny sposób uprawiania filozofii, jako filozofii „branej na siebie”, przeżywanej.