Jednym z efektów takiego stanu rzeczy były niewystarczające dostawy zaopatrzenia, którego większą niż planowaną ilość trzeba było dostarczać na większą, niż zakładano, odległość. thumb|Most Mulberry przy plaży Omaha był bardzo ważny we wczesnych dniach inwazji dla zaopatrzenia wojsk alianckich
Wiele materiałów wojennych wciąż musiało być wyładowywanych na brzeg bezpośrednio na plażach, na których lądowały siły inwazyjne w D-Day, przez jeden ocalały port Mulberry (drugi został zniszczony podczas sztormu na kanale La Manche). Chociaż używano małych portów, takich jak Isigny-sur-Mer, Port-en-Bessin, czy Courcelles, większe porty morskie jak Calais, Boulogne, Dunkierka i Hawr albo pozostawały wciąż w rękach niemieckich jako „fortece”, albo zostały zdobyte w stanie nienadającym się do użytku z powodu niemieckiego sabotażu. Port w Cherbourgu udało się co prawda naprawić, ale jego duża odległość od szybko posuwających się naprzód armii alianckich stała się czynnikiem mocno ograniczającym jego przydatność.