Chociaż duże ilości paliwa były z powodzeniem pompowane z Wielkiej Brytanii do Normandii podwodnym rurociągiem Pluton, musiało ono jeszcze dotrzeć do oddziałów frontowych, które posuwały się znacznie szybciej, niż rurociągi mogły być przedłużane. Linie kolejowe zostały w dużej mierze zniszczone przez ataki alianckiego lotnictwa i wymagały napraw, dlatego w międzyczasie potrzebna była duża liczba ciężarówek. Próbując zaradzić temu poważnemu brakowi środków transportowych, trzy nowo przybyłe amerykańskie dywizje piechoty USA – 26, 95 i 104 – zostały całkowicie pozbawione ciężarówek, które oddelegowano do służb zaopatrzeniowych. Postępujące dywizje 12 Grupy Armii pozostawiły całą ciężką artylerię i połowę średniej artylerii na zachód od Sekwany, oddając holujące armaty ciężarówki do przewożenia zapasów dla innych jednostek. Cztery brytyjskie firmy produkujące samochody ciężarowe zostały przekazane zwierzchnictwu amerykańskiej armii. Okazało się jednak, że 1500 brytyjskich ciężarówek ma poważne usterki silnika i jest z tego powodu bezużytecznych, co ograniczało pomoc z tego tytułu. Słynny Red Ball Express był najskuteczniejszą próbą przyspieszenia dostaw za pomocą ciężarówek, ale nawet jego przepustowość okazała się niewystarczająca w tamtych warunkach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Przełamanie linii Zygfryda · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.