1985..
W tym okresie był zwolennikiem odbudowy starej tkanki miejskiej po zniszczeniach wojennych. Dzięki niemu możliwa stała się odbudowa gdańskiej starówki siłami ZOR. Mimo sprzeciwu lokalnego komitetu partyjnego w Gdańsku, zdołał przekonać osoby odpowiedzialne za odbudowę, aby nie pozostawiać Głównego Miasta w ruinie, argumentując, że Gdańsk należy do wspólnej historii europejskiej i o jego wyglądzie nie może decydować jedno pokolenie.
W ZOR, pod jego kierownictwem, powstały wstępne założenia programowe budowy Nowej Huty. Stanowiły one pionierską próbę ustalenia założeń budowy od podstaw nowego samodzielnego miasta, wraz z wszelkimi niezbędnymi obiektami użyteczności publicznej i pełną infrastrukturą komunikacyjno-instalacyjną.
W 1956 objął stanowisko dyrektora Instytutu Budownictwa Mieszkaniowego. Pod jego kierownictwem instytut zajmował się programowaniem rozwoju, kształtowaniem standardów i ekonomii budownictwa mieszkaniowego oraz racjonalnego utrzymania istniejących zasobów mieszkaniowych.