Litewskie Mennica litewska była nieczynna przez cały okres panowania Władysława IV, choć w 1640 r. wileński. wardajn Johann Trilner przywiózł do okazania na sejmie próbny portugał medalowy (1639). Ze względu na litewskie pochodzenie i świeże przewagi na wschodzie zaopatrzono go w niezwykle rozbudowaną tytulaturę:
Miejskie Gdańska
Głównym wyrobem mennicy gdańskiej były
dukaty,
konsekwentnie bite w ostatnich latach Zygmunta III i przez całe panowanie Władysława IV. Wraz z nimi wybijano również:
talary, przez kilka lat z niezwykłym popiersiem króla bez korony, ¾ w prawo, i półtalary oraz donatywy z widokiem miasta zdjętym ze wzgórz na zachodzie.
W 1642 r. pojawiły się
dwudukaty z widokiem miasta, jednak z charakterystycznym dla monet obiegowych napisem
W 1643 r. panoramę wprowadzono również na talary. Te monety, choć obiegowe, nie różniły się od donatyw jakością wykonania.
Wszystkie monety gdańskie Władysława IV są perfekcyjne projektem i techniką – mennica zatrudniała zdolnych medalierów, jak np.