Jan Höhn.
Torunia
Mennica toruńska, czynna przez cały czas, wybijała:
dukaty, talary i półtalary (bardzo rzadkie), donatywy z efektownym widokiem miasta zza Wisły.
Poziom wykonania monet toruńskich był jednak niższy niż mennicy gdańskiej.
Elbląga Mennica Elbląga, który Rzeczpospolita odzyskała dopiero w 1635 r., wybiła jedynie talar pamiątkowy z napisem:
mały|upright=0.9|Okupacyjny elbląski trojak Gustawa II Adolfa (1633) Przed 1635 r. były kontynuowane w Elblągu emisje okupacyjne Gustawa II Adolfa, rozpoczęte za panowania Zygmunta III Wazy.
Lenne Pruskie Lennik pruski, elektor Jerzy Wilhelm, przedłużył emisję monety drobnej i średniej, ale ostatecznie podporządkował się zakazowi sejmowemu w 1633 r. Być może, jego propozycją wyjścia z menniczego pata była wybita w następnym roku w czystym srebrze próba monety o nominale 1/12 talara.
Jerzy Wilhelm wciąż wybijał talary i półtalary na polską, czyli cesarską stopę, o cechach zewnętrznych raczej odpowiadających mennictwu brandenburskiemu – z półpostacią w zbroi lub w ceremonialnym stroju elektorskim i z dwudziestoczteropoową tarczą herbową, otoczoną dewizą:
Tytulatura władcy była wciąż łacińska i w różnych, czasem radykalnych skrótach brzmiała: