Floyd był właśnie uczestnikiem tamtych wojen. Jego rodzina posiadała odnalezioną przez młodego Collinsa Jaskinię Kryształową. Była wspaniała, piękna, ale nie przyciągała dużo zwiedzających, gdyż znajdowała się za daleko od autostrady. William postanowił odnaleźć nową jaskinię bliżej drogi.

Po dłuższych poszukiwaniach znalazł obiecującą jaskinię. Była ona mocno zagruzowana i zapiaszczona, a w kilku miejscach wymagała poszerzenia. Floyd pracował przy niej codziennie przez kilka dni, spędzając nawet do 12 godzin. Usuwał kamienie i próbował przedostać się do dalszych partii.

30 stycznia 1925 r. Collins samotnie zszedł do jaskini. Szczelina, którą oczyszczał od kilku dni, powoli stawała się możliwa do przeciśnięcia się. Podczas pracy przy odgarnianiu kamieni zaczęła mu się kończyć nafta w lampie. Postanowił wrócić na powierzchnię i dolać paliwa. Podczas powrotu, kiedy Collins przechodził przez szczelinę o wysokości 25 cm, jego lampa przewróciła się, pozostawiając grotołaza w całkowitej ciemności.

Zestresowany Collins zaczął się szamotać. Po chwili usłyszał spadające kamienie. Próbował uciec, ale jeden z nich przygniótł jego lewą nogę. Collins dostał ataku paniki, zaczął krzyczeć i szarpać się na boki.