Grosz w miedzi to równowartość 3 szelągów miedzianych, a złoty polski w miedzi to 90 takich szelągów. Półtorak zniknął z obiegu. Szóstak stracił związek z trojakiem (wyceniono go wyraźnie wyżej niż dwa trojaki), za to odzyskał – z tymfem-ortem (znów był trzecią częścią orta). W ten sposób tymf-ort zmienił swoje miejsce z systemu monety miedzianej na system monety srebrnej, opartej na szóstaku.
Ustalone zależności, choć nieproste, okazały się trwałe tak długo, aż pojawiły się monety o innych standardach.
Relacje pomiędzy poszczególnymi gatunkami pieniądza po uniwersale Przebendowskiego przedstawiono w tabeli:
DukatówTalarówTymfówZłotychSzóstakówTrojakówGroszySzelągówDukat12¼148/38184224/381085401620Talar–1612/3881836/3848240720Tymf––118/30379/1538114Złoty1–––1214/3863090Szóstak––––128/1512⅔38Trojak–––––1515Grosz––––––13Szeląg–––––––1 1 – monet nie bito
Relacje pomiędzy monetami polskimi i saskimi po uniwersale Przebendowskiego wyglądały następująco:
Jednostka saskaTalarów polskichZłotych polskichGroszy miedzianychSzelągówSpieziestaler (talar gatunkowy)18––Rechnungstaler (kurantalar)¾6––Zweidritteltaler (gulden)½4––Dritteltaler–2––Sechsteltaler–13090Doppelgroschen–½1545Groschen–¼7½22½Krajcar (obrachunkowy)––26
Uniwersał Przebendowskiego nie dotyczył Litwy, ale osobno ogłoszono wzajemne Coequatio monetae.