Pojawił się tu po raz pierwszy tytuł:
jako nieprzetłumaczalna kalka tytułu doży weneckiego (Dux Venetiarum). Trzeci talar miał krzyż skomponowany z inicjałów „A II”, a w środku krzyż łaciński w promieniach, wysadzany brylantami. Była to gwiazda również duńskiego Orderu Dannebroga. Król nie był kawalerem tego orderu, był nim natomiast odpowiedzialny za tę emisje jego kanclerz, hrabia Wolf Dietrich von Beichlingen, który za tę ekstrawagancję trafił na sześć lat do Königsteinu.
Bito również:
półdukaty (1703) i dukaty (1702–1703)
z Lipska z polską tytulaturą, otaczającą popiersie króla na postumencie.
W latach 1702, 1704 i 1706 bito w Lipsku szóstaki polskiego typu z napisem
natomiast analogiczne orty (1704) miały napis jak poprzednio.
Miejskie mały|Miejski szeląg Gdańska z 1715 roku mały|Próbny(?) dukat toruński (1702) W Prusach Królewskich jedynym bijącym monetę miastem był Gdańsk (szeląg elbląski Augusta II jest fałszerstwem antykwarycznym, dukat toruński z 1702 r. – efemerydą lub próbą).
W pierwszych latach panowania Augusta II wybito:
dukaty i dwudukaty, a w 1715 r. niewielką ilość bilonowych szelągów,
które nie odegrały w obrocie żadnej roli.
Na podstawie obiegających w mieście monet starych i obcych uformowała się osobna waluta, tzw.