Wystają nieznacznie do przodu i do tyłu poza trzon kręgu. Spośród szewronów zachowało się 11, pierwszy z nich po 4. kręgu ogonowym, z którego powierzchnią brzuszną łączy się stawowo, by następnie, jak kolejne szewrony, skręcić mocno do tyłu, pod kątem około 30°. Kształt mają prętowaty z klinowatym końcem bliższym, tylny zaś, ułamany, jest trudny do oceny, podobnie jak całkowita długość szewronu, aczkolwiek zdają się one nieco ustępować długością wyrostkom kolczystym. Kreatorzy rodzaju wskazują, że podobne stosunki występowały u Koreaceratops, Montanoceratops, Udanoceratops i protoceratopsa, a także u niektórych ornitopodów, jak edmontozaur, podczas gdy większość ceratopsów miała szewrony długości wyrostków kolczystych.
thumb|Kręgi ogonowe Prawdopodobnie zachowała się tylko połowa ogona zwierzęcia, o czym świadczy liczba kręgów ogonowych u innych Leptoceratopsidae. Leptoceratops miał ich od 38 do 48.