Rękopisy kościelne – napisane w języku staro-cerkiewno-słowiańskim w lokalnej redakcji, tj. z elementami charakterystycznymi dla języka ludowego. Obejmują one teksty kanoniczne takie jak modlitwy, ale również i spoza kanonu: apokryfy i notatki sporządzane na marginesach rękopisów, inskrypcje na steciakach. Akty prawne i listy – zabytki widocznie ukazujące sposób ekspresji wspólnoty lokalnej. Napisane głównie w celach dyplomatycznych, istotne ze względu na wartość archiwalną. Literatura piękna – najmniej liczna grupa zabytków, pisana głównie na zamówienie panujących i w przeważającej większości sprowadzająca się do tłumaczeń popularnych dzieł europejskich.
Literatura Kościoła bośniackiego Powstające na potrzeby działalności Kościoła bośniackiego dzieła literackie ograniczają się głównie do tłumaczeń Nowego Testamentu. Najstarszym znanym zabytkiem z tej kategorii jest rękopis powstały na terenie Zahumla pod koniec XII wieku znany jako Ewangelia Mirosława.