Jest to drugi portret Mariana namalowany przez jego dziadka. Goya przedstawił go w półpostaci na neutralnym tle, w pozie małego arystokraty. Mariano siedzi na krześle, a przed sobą ma otwartą partyturę, co może wskazywać na zainteresowanie muzyką. Lewa ręka jest oparta o talię we wdzięcznym geście, podczas gdy prawa ręka trzyma zwinięty papier, którym zdaje się poruszać jak batutą lub odtwarzać rytm partytury. Jest ubrany w strój dorosłego – ma na sobie czarną marynarkę, być może aksamitną, z szerokim, białym koronkowym kołnierzem. Na głowie ma cylinder, nieco za duży na jego drobną głowę. Czarny kapelusz otacza słodkie i żywe rysy twarzy, na której wyróżniają się ciemne oczy.
Kompozycja jest elegancka i o intymnym charakterze. Światło padające z lewej strony rzeźbi ładną twarz dziecka, a jego inteligentne oczy wydają się bardziej czarne niż w rzeczywistości. Goya stosuje szybkie pociągnięcie pędzlem, pomijając szczegóły, aby skoncentrować się na postaci wnuka. Delikatny, koronkowy kołnierz został namalowany czubkiem pędzla, a na twarzy miejscami zastosował impasty.