W ramach polityk Sustainable Safety (Holandia) i Safe System (Dania, Szwecja) zaleca się fizyczne wydzielanie ruchu rowerowego na drogach o prędkości dopuszczalnej powyżej 30 km/h, a tam gdzie jest to niemożliwe – redukcję prędkości i wolumenów ruchu samochodowego.
Ciągi pieszo–rowerowe i drogi współdzielone thumb|Droga rowerowa oddzielona od ciągu pieszego w Sosnowcu
W wielu jurysdykcjach drogi rowerowe prowadzone korytarzami niezależnymi są współdzielone z pieszymi (ciągi pieszo–rowerowe). Jakość takich rozwiązań jest zróżnicowana i zależy m.in. od szerokości, segregacji ruchu oraz liczby użytkowników. Europejskie wytyczne dotyczące projektowania sugerują, by przy dużych natężeniach pieszych i rowerzystów rozdzielać ruch (np. osobnymi pasami lub odrębnymi drogami), a w przypadku ograniczonej szerokości stosować rozwiązania uspokajające ruch i wyraźne oznakowanie. W polskim prawie wyróżnia się m.in. „drogę dla rowerów i pieszych” – oznakowaną część drogi przeznaczoną do wspólnego ruchu pieszych i rowerzystów (czasem z wydzielonymi pasami dla obu grup).