Akcja ratownicza Marynarze, lekarze i oficerowie oraz kapitan statku MS „Dona Claudia” pływającego między wyspami, byli świadkami eksplozji obu statków i po godzinie odnaleźli ocalałych z „Doñi Paz”. Z „Dona Claudia” spuszczono sieć, by rozbitkowie mogli po niej wejść na pokład. Z wody wydobyto tylko 26 osób: 24 z nich było pasażerami „Doñi Paz”, a dwaj pozostali członkami trzynastoosobowej załogi „Vectora”. Nie przeżył żaden z członków załogi „Doñi Paz”. Większość uratowanych osób doznała oparzeń po wskoczeniu do płonącej wody. Lekarze i pielęgniarki na pokładzie statku opatrywali ich rany. Minęło podobno 8 godzin zanim filipińskie władze morskie dowiedziały się o katastrofie i kolejne osiem do rozpoczęcia akcji poszukiwawczo–ratowniczej.

Ofiary Zgodnie z pierwszymi informacjami od Sulpicio Lines, oficjalny manifest pasażerski „Doñi Paz” opiewał na 1493 pasażerów i 59 członków załogi na jej pokładzie. Zgodnie z danymi armatora, prom mógł przewozić 1424 pasażerów. Zrewidowany manifest, ogłoszony 23.12.1987, wymieniał 1583 pasażerów i 58 członków załogi wraz 675 osobami zaokrętowanymi w Taclobanie i 908 osobami, które weszły na pokład w Catbaloganie.