Afiniczność (powinowactwo, pokrewieństwo) modelu wynika z jego właściwości matematycznych. Wykres jego rozwiązań, przedstawiany przez krzywą Lorenza, jest skalowalny horyzontalnie i wertykalnie dla dowolnych N i W. Wykazuje również dualność, która dotyczy zamienności współczynników chi i zeta. Równanie modelu dla stanu nadkrytycznego można rozwiązać dla stanu podkrytycznego z zamienionymi χ i ζ. Model wykazuje też niezależność od określonych addytywnych przesunięć rozkładu majątku związanego ze współczynnikiem κ.
Afiniczny model zamożności wykazuje bardzo duża zgodność z danymi rzeczywistymi. Rozkład majątku w USA w różnych okresach naśladuje z dokładnością mniejszą niż 0,16%. Dla danych z Europy z roku 2010 odbiegają one o 0,3-0,5%.
Wnioski z modelu Według autorów modelu, pokazuje on, że naturalna dystrybucja majątku w gospodarce wolnorynkowej jest w pełni oligarchiczna. Można w nim zdefiniować ściśle oligarchię częściową. Zjawisko to następuje, gdy korzyści z bogactwa ζ przewyższa lub jest równy wpływom redystrybucji χ. W takiej sytuacji mała część agentów będzie dysponować 1-χ/ζ majątku społecznego.