Został tu początkowo zastępcą kierownika Zakładu Metrologicznego Termodynamiki, a w połowie 1990 roku otrzymał mianowanie na stanowisko kierownika tego zakładu, którym kierował do przejścia na emeryturę w dniu 31 grudnia 1992 roku. Pracę zawodową kontynuował jeszcze przez rok, zatrudniony na pół etatu jako doradca prezesa PKNMiJ.

Działalność naukowa na Politechnice Warszawskiej Pracując na Politechnice Warszawskiej w latach 1967–1974 był przewodniczącym Komisji Programów i Podręczników Zawodowych Szkół Chemicznych w Ministerstwie Oświaty, a w latach 1971–1974 – przewodniczącym Komitetu Głównego Olimpiady Chemicznej. W okresie pracy w PKNMiJ Houwalt jako kierownik, a potem dyrektor Zakładu Metrologicznego Termodynamiki kierował pracami naukowo–badawczymi z dziedziny objętej tematyką zakładu: pomiarami objętości, przepływów cieczy i gazu, ciepła, ciśnienia i temperatury. Pod jego kierunkiem opracowywano przepisy i instrukcje metrologiczne, budowano stanowiska pomiarowe. Przewodniczył lub był członkiem delegacji polskich metrologów na międzynarodowe posiedzenia metrologiczne. Był członkiem Rady Naukowej ds. Metrologii PKNMiJ i członkiem Rady Programowej miesięcznika Normalizacja wydawanego przez PKNMiJ. Był organizatorem i przewodniczącym komisji egzaminacyjnej języków obcych w PKNMiJ i członkiem komisji ds.