W krajach malajskojęzycznych zaobserwowano ekspansję niektórych odmian potocznych (indonezyjskiego z Dżakarty, malajskiego z Kuala Lumpur), które zyskały charakter ponadregionalny, obok odmian oficjalnych.
Odmiany handlowe lub pidżynowe – pochodne hipotetycznej pidżynizowanej formy malajskiego, występujące licznie we wschodniej Indonezji (ale używane też w Dżakarcie, Singapurze, Malezji, Papui-Nowej Gwinei oraz na Sri Lance i Wyspach Kokosowych). Powstały w charakterze języków handlowych i środków komunikacji międzyetnicznej, lecz z czasem duża ich część przyjęła się w roli języków ojczystych. Należą do nich m.in.: malajski bazarowy malajski amboński malajski wysp Banda malajski betawi (dżakarcki) malajski Kupangu malajski miasta Manado malajski papuaski malajski Moluków Północnych malajski Sri Lanki malajski Wysp Kokosowych malajski baba (Baba Malay) Odmiany handlowe są stosunkowo blisko spokrewnione z odmianami literackimi oraz dialektami południowo-wschodniej Sumatry i zachodniego wybrzeża Półwyspu Malajskiego.