Scena 3. W świątyni Siveno, Polibiusz, kapłan i lud. Siveno okazuje radość z powodu zbliżającego się ślubu z Lisingą. Polibiusz siada na tronie (chór: „Nobil gentil donzella”). Przybywa Lisinga i z Siveno idą do ołtarza (Aria Lisinga: „Alla pompa già m’appresso”). Przysięgają wieczną miłość (duet Lisingi / Siveno: „Questo cor ti giura amore”). Polibiusz cieszy się z tej pary, ale wyraża zaniepokojenie zachowaniem ambasadora Syrii. Siveno oświadcza, że będzie nadal przy nim i, jeśli to konieczne, będzie walczyć o swoje prawa. Lisinga chce mu pomóc (tercet Lisingi / Siveno / Polibiusza: „Semper teco ognor contenta”).
Duży plac z widokiem na pałac królewski
Scena 4. Eumene ostrożnie podchodzi do zamku ze swoją świtą (chór: „Andiamo taciti”). Przekupił strażników i sługów Partów, aby wejść do zamku i porwać Siveno (aria Eumene z chórem: „All’alta impresa tutti”).
Królewski gabinet z wnęką i sofą. Noc